TracesOfWar.com

Inloggen

Belgische Oorlogsbegraafplaats Willemstad

(Nederland - Noord-Brabant - Willemstad)

De Belgische erebegraafplaats in Willemstad (Moerdijk) herbergt de graven van 159 Belgische militairen. Op het ereveld is een abstracte gedenksteen van beton geplaatst. De gedenksteen is 1 meter hoog, 3 meter breed en 3 meter diep.
Op de gedenksteen zijn de namen van de 159 Belgische militairen aangebracht.

De Belgische erebegraafplaats herinnert de inwoners van Willemstad (Moerdijk) aan de ruim 200 Belgische militairen die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn gesneuveld toen hun schip in de buurt van Willemstad op een mijn liep.
De erebegraafplaats is ingewijd op 14 april 1950 en officieel opengesteld op 29 mei 1950. In 1963 zijn twee gedenkstenen aan het monument toegevoegd.

Links onder het kruis staat vermeld:
HIER RUSTEN 134 BELGEN
Gevallen voor hun vaderland en het onze
30 mei 1940


Aan de rechterkant onder het kruis staat deze zelfde beschrijving in de Franse taal geschreven:

Ici reposent 134 Belges
Morts pour leur patrie et la nôtre
30 mai 1940


Op de plaquette die naast het hekwerk aan de ingang van deze rustplaats is geplaatst staat het navolgende beschreven:
BELGISCH MILITAIR EREHOF 1940

Hier bevindt zich het gemeenschappelijk graf van 159 in de Tweede Wereldoorlog in Nederland gesneuvelde Belgische militairen. De meeste van hen werden na de capitulatie van België op 28 mei 1940 door het Duitse leger in de omgeving van Gent krijgsgevangen gemaakt. Vandaar werden zij overgebracht naar Zeeuws-Vlaanderen om vervolgens met 4 schepen op transport te worden gesteld naar een krijgsgevangenkamp in Duitsland. De route liep van de Westerschelde via het kanaal door Zuid - Beveland en de Oosterschelde naar het Hollands Diep.
Ter hoogte van Willemstad voer de "Rhenus 127 " op 30 mei 1940 over een Duitse magnetische mijn, waardoor de naar schatting met meer dan 1.200 krijgsgevangenen overvol gepakte Rijnaak midscheeps explodeerde, in tweeën brak en zonk. Hoewel de meeste krijgsgevangenen zich wisten te redden en in Willemstad en omgeving liefdevol werden opgevangen en verpleegd, verdronken bijna 200 Belgische militairen van wie de meesten hun laatste rustplaats kregen op deze Erehof. Later werden nog elders in Nederland gesneuvelde Belgische militairen op deze plaats bij gezet.

Gebruikte bron(nen)

  • Tekst: Ties van der Broek & Ronald Stassen
  • Foto's: Anneke Moerenhout (1,2,3,5) & Fedor de Vries (4)

Adres- en contactgegevens

Adres:
Park Havenhoofd
Willemstad
WOII gehalte:
100%
Beoordeling:
60%

Waar ligt het?

 

Laatst bezochte bezienswaardigheden (Wissen)

Belgische Oorlogsbegraafplaats Willemstad
Opslaan

Bewaarde bezienswaardigheden (Overzicht)

Bezoekersreacties

Opties

Reacties

Is er ook een namen lijst van de omgekomen Belgische militairen en evt reg nr 's ivm onderzoek herkeningsplaatje mvg ruud nobbenhuis
Door: Ruud nobbenhuis
Plaats: Ridderkerk
Datum en tijd: 21-01-2017 15:49:47
Bij mijn onderzoek naar de oude begraafplaats in Zuid Beijerland liep ik tegen de volgende informatie op. Op deze begraafplaats zijn 2 Belgische soldaten van de ramp met de Rhenus 127 begraven. Theofiel Ceulemans geboren Bonheiden 30 juli 1912 en Joseph Jules Jacquemin geboren Jehonville 15 juli 1917. De eerste is later herbegraven in Willemstad op het eregraf. Van de tweede is verder niets bekend. Wie heeft er nog aanvullende informatie over deze 2 oorlogsslachtoffers?

Arie Butterman
Door: Arie Butterman
Plaats: Oud Beijerland
Datum en tijd: 22-08-2016 14:33:34
Vorige zomer heb ik het oorlogsmonument in Willemstad bezocht. Een ver familielid van mij is daar begraven.

Theofiel Verheyden was de zoon van Célestine Heroes en Désiré Verheyden Hij werd geboren in Lubbeek (België) op 5 februari 1917. Zijn moeder overleed reeds op jonge leeftijd (13 augustus 1927). Zijn vader Désiré, die van Aarschot afkomstig was, was drukker te Lubbeek.

Hij trad in bij de Broeders Benedictijnen van Maredsous te Leuven. Theofiel had bijna zijn studies tot priester afgerond toen de mobilisatie in 1939 begon. Zijn priesterwijding was voorzien in 1941.

Theofiel, die behoorde tot de klasse van 1937, werd ondergedeeld bij het 7de linieregiment, 1ste bataljon en de 4de companie als brancardier. Hij wordt krijgsgevangene gemaakt en hij komt om het leven tijdens de ramp met de Rhenus 127 in Willemstad.
Theofiel wordt postuum onderscheiden met de volgende eretekens: Ridder in de orde van Leopold II en de herinneringsmedaille 1940-1945 met 2 gekruiste sabels
Door: Yannick Raus
Plaats: Zichem
Datum en tijd: 21-02-2016 19:14:37
Beoordeling: 5 uit 5 sterren
Ook mijn vader zaliger was een van de overlevenden van deze tragische ramp. Hij werd krijgsgevange genomen op 26/05/1940 in Zomergem. Na deze ramp in Willemstad werd hij vervoerd naar Stallag XVII B IN Oostenrijk. Hij keerde totaal uitgeput en uitgemergeld (42kg) terug na negen maanden krijgsgevangenschap. Het was een eer om ieder jaar pinkermaandag deze herdenking met hem te mogen meemaken. Nabestaanden van oudstrijders kunnen in het militair archief in Evere het persoonlijke dossier van hun geliefde opvragen 02/701.31.78. Ik heb dit gedaan en was zwaar onder de indruk om een foto van vader te zien tijdens zijn krijgsgevangenschap.
Door: HELLINGS
Plaats: JOS
Datum en tijd: 02-12-2015 15:35:14
Beoordeling: 4 uit 5 sterren
Onze vader, Hubertus (Huub) Mondelaers is eveneens getuigen geweest van de vernietiging van een aantal van zijn kameraden c.q. strijdmakkers.
Vader is geboren op 13 juni 1918 en overleden op 30 juni 1976. Is er onder de lezers iemand hem gekend hebben?
Wij zijn benieuwd naar eventuele reacties.

Met vriendelijke groet,
Marcel Mondelaers
Door: Marcel Mondelaers
Plaats: Den Haag
Datum en tijd: 18-03-2015 14:55:44
Beoordeling: 5 uit 5 sterren
Mijn grootvader heeft het helaas niet kunnen navertellen , is enkele dagen na de explosie aangespoeld op het eiland overflakee "den bommel" , is enige tijd daar begraven geweest en dan samen met nog een andere overleden soldaat uit Steendorp( Temse) overgebracht naar hun geboorte dorp.Daar hebben ze samen een eeuwigdurend gedenk monument op het oude kerkhof . Doch hun namen vind je nergens terug op enig gedenkmonument ook niet in Wilemstad .
Door: Van raemdonck Benny
Plaats: Temse belgie
Datum en tijd: 02-01-2014 16:00:33
Beoordeling: 5 uit 5 sterren
Mijn schoonvader, Huibers Henri uit Hamont Achel, zat op de derde rijnaak en is krijgsgevangene geweest in Nondorf nabij Zwetll oostenrijk.V olgens zijn kaart van krijsgevangene is hij opgepakt op 28/5/1940 in oostrozebeek. Na 9 maanden is hij terug gekomen naar huis te Hamont in Limburg-Belgie.
Door: Simons Gerard
Plaats: België
Datum en tijd: 31-10-2013 21:08:53
mijn oom die ik nooit gekend heb heeft daar zijn einde gevonden, ik heb hem nooit gekend. Alleen uit de verhalen van mijn vader.
En dan het trieste bericht in een heruitgave van een krant van die periode was een emotioneel bericht
Door: Hedwig Verstrepen
Plaats: Nieuwpoort
Datum en tijd: 19-08-2012 17:45:54
Beoordeling: 5 uit 5 sterren
Mijn grootvader was een van die belgen die op de boot zat die zonk. Ik heb hem er altijd over horen vertellen en liet mij dan een ereteken zien gekregen voor moed en inzet bij het redden van mede lotgenoten. dit is voor mij 42 jaar geleden. Hij bezocht die plaats ieder jaar tot aan zijn dood om er een krans neer te leggen. Ik geloof zelfs dat hij mede organizator was van de busreis naar willemstad van uit Belgie. Alfonds Leysens was zijn naam, zijn er nog foto's of zijn er nog verslagen ofzo van deze zwarte dag. mijn E-Mail adres is coachjo@telenet.be . Graag had ik langs deze weg nog wat info gehad. Kleinzoon Buntinx Johan
Door: Buntinx Johan
Plaats: Hasselt 3500 Belgie
Datum en tijd: 16-04-2012 16:13:07
Beoordeling: 5 uit 5 sterren
In zijn dagboek vermeld mijn vader hoe hijtoevallig even op het dek was van het derde schip toen het schip voor hem op een mijn liep. Een ooggetuigenverslag van de ontploffing en de reddingsoperatie. Een gruwelijke ramp. De volgende dag moest zijn schip reeds verder. Hij eindigde in Stalag XVIIB en werd oa in Zwettl tewerkgesteld. Ik heb deze week Krems, Zwettl en de plaats van Stalag XVIIB in Gneixendorf bezocht. Buiten een plaat met de inscriptie Stalag XVIIB en een betonnen waterreservoir blijft er niets over. (De lokale bevolking kent het wel nog). Met zijn dagboek en postkaarten uit die tijd erbij kon ik meerdere plaatsen terugvinden. Een bijzondere ervaring om na 71 jaar de plaatsen te zien waar je vader krijgsgevangene was toen hij 24 was. Binnenkort zal ik Willemstad bezoeken. Mvg. Jan Evens 23/09/2011
Door: Jan Evens
Plaats: Hasselt
Datum en tijd: 23-09-2011 22:52:04
Mijn Grootvader Afons Van Langendonck (°1908-1998)zat ook op de Rijnaak achter de" Rhenus127" .
Hij heeft dus ook in het befaamde Stalag XVIIB in Gniexendorf Krems "krijgsgevangen gezeten" .
Hij kon erg levendig vertellen maar de luguberste details heeft hij nooit verteld , o wat mis ik hem en zijn verhalen .
Door: Van Langendonck Carine
Plaats: Haacht (Vlaams- Brabant ) België
Datum en tijd: 05-09-2011 12:16:48
Beoordeling: 5 uit 5 sterren
Mijn vader Evarist Beeckman uit Haaltert zat op de Rhenus 127. Hij overleefde en werd geruime tijd verpleegd in de streek aldaar. Ik heb nog brieven die hij van daaruit verstuurde naar mijn moeder . Bij leven en welzijn kom ik op 2e Pinksteren 2012 naar de herdenking.
Door: Beeckman paul
Plaats: Tielt
Datum en tijd: 14-07-2011 21:05:07
Beoordeling: 5 uit 5 sterren
Mijn vader Kwick Philemond Marcel (1914-1991) was een overlevende van de scheepsramp in Willemstad (Nederland). In tegenstelling tot vele andere krijgsgevangenen werd hij na de ramp overgebracht naar Kaprun in Oostenrijk waar hij 9 maanden als krijgsgevangene verbleef. Mij vertelde hij steeds opnieuw dat overlevenden in paniek overboord sprongen en alzo met hun lichaam en hoofd terecht kwamen op de rand van de toegesnelde roeiboten en alzo toch nog de dood vonden. Hijzelf bleef kalm afwachten en werd dus gered.
Door: Mevr. Kwick Pharaïlda
Plaats: Stabroek
Datum en tijd: 08-12-2010 08:40:36
Ik kom nog jaarlijks de plechtigheid bijwonen in het meer dan pitoreske "Willemstad"
Mijn belgische grootvader ligt daar begraven. Hij zat op de Rhenus 127 toen die op een magnetische mijn liep.
Mijn grootmoeder is vorig jaar op 90 jarige leeftijd overleden, maar kwam enkele jaren voordien nog steeds het militair graf bezoeken op de plaats waar haar man (Willem Zurings) het leven liet. Dit ging elk jaar gepaard met dezelfde emoties!
Dank aan de gemeente en inwoners van Willemstad voor het herhaaldelijk respect, eerbetoon en warme ontvangst in de loop der jaren!
Ik zal me altijd een beetje thuis voelen in Willemstad.
Willy Miguez
Door: Willy Miguez Rodriguez
Plaats: schoten België
Datum en tijd: 13-10-2010 18:31:22
Beoordeling: 5 uit 5 sterren
Mijn grootvader zat op de rijnaak achter de Rhenus 127. Overlevenden zijn toen ook op hun rijnaak gezet. Volgens de gedenkmaal voeren de rijnaaken naar kampen in Duitsland, maar mijn grootvader zijn rijnaak is aangekomen in Krems (Oostenrijk) waar hij gevangen zat in de befaamde Stalag 17 b, waar een film over gemaakt is.
Door: Kurt De Bruyne
Plaats: Hamme
Datum en tijd: 20-09-2009 14:48:25
Beoordeling: 5 uit 5 sterren
Het schip dat ontploft is was een Fliplands schip, de schipper was Jacob Vermeij. Het schip heet nu de Valeria.
Door: Daan Kempeneers, Sint Philipsland
Plaats: Sint Philipsland
Datum en tijd: 10-02-2009 17:33:13
Beoordeling: 5 uit 5 sterren
Gisteren terug gegaan naar deze plaats na vele jaren. Mijn oom zat ook op één van die boten en omdat hij ontsnapt is aan de dood ging hij alle jaren eenmaal daar naar toe. Wij, 3 kinderen mochten meegaan en werd er ook een restaurant bezocht.
Ik ga daar nog eens naartoe met mijn kleinzoon. Ik hoop dat hij het monument ook later bezoekt. Hij heeft bijna alle militaire rustplaatsen bezocht in België en in de Normandië. Ook de Duitse.
Door: Willy Van Craen
Plaats: Duffel
Datum en tijd: 01-02-2009 10:17:57
Beoordeling: 3 uit 5 sterren
Enkele dagen geleden mocht ik de website van de Belgische begraafplaats in Willemstad ontdekken. Ontroerd als ik was heb ik contact genomen en heel wat informatie ontvangen, het heeft me zeer ontroerd. Mijn vaders jongste broer 26j en diens schoonbroer zaten op de Rhenus 127 die op de mijn kwam, samen met zoveel anderen hebben zij hun leven gegeven voor België en Nederland.
Via deze weg wil ik allen danken die verzorgende hulp aan de slachtoffers hebben geboden en gezorgd hebben voor een laatste rustplaats.
Dank u, dank u, dank u !!!
Door: De Messemaeker M-Chr.
Plaats: Brussel-Belgfie
Datum en tijd: 22-10-2008 22:12:30
Beoordeling: 5 uit 5 sterren
Geachte,
Nog onwennig met het gebruik van internet ontdek ik pas vandaag uw website .
Proficiat !. Als huidig secretaris van het Belgisch Comité "Willemst 1940" prijzen we het feit dat deze gebeurtenis werd opgenomen in uw website .
Of the record! Ik ontdekte twee kleine zetduiveltjes in hetgeen u vermeldt van de Franse tekst die op het monument prijkt. Namelijk repocent moet zijn reposent en môtre moet zijn nôtre . Komt u ook op 28 mei 2007 naar de herdenkingsplechtigheid? Ik zal er zijn bij leven en welzijn.
P.S. Misschien het vermelden waard bij een aanstaande update van uw site : de datum van 28 mei 2007 te vermelden . Wij zouden deze publiciteit in ieder geval extra appeciëren. Dank bij voorbaat
Door: Johan Vinck
Plaats: B-2540 Hove ( Antwerpen)
Datum en tijd: 06-02-2007 14:39:23
Ik heb op dit schip in 1960 gevaren toen hete het Grebbeland .
Is het bekend dat dit schip bijna ongewijzigd nu nog vaart,het heet nu Henrean ,de vraag is voor hoelang want ik heb het bij een scheepsmakelaar te koop zien staan ,misschien is het iets om een museumschip van te maken in Willemstad
Door: Fred.v.d.Hek
Plaats: Wijk bij Duurstede
Datum en tijd: 06-03-2006 19:48:55
Mijn vader bevond zich ook onder de Belgische soldaten die werden getranporteerd naar een krijgsgevangenenkamp in de buurt van Hannover in het noorden van Duitsland.Hij vertelde mij dat zij werden vervoerd met een soort rijnaken die propvol waren gestouwd met Belgische jonge militairen.Volgens zijn zeggen waren ze met drie boten en is de tweede daarvan helaas ter hoogte van Willemstad op een mijn gelopen met het treurig gekende gevolg.
Hij was in de laatste boot en kwam er ongedeerd uit;naar zijn zeggen waren ze allen onder in het ruim en dachten dat door de enorme drukgolf die volgde op de onploffing
hun boot het ook zou begeven ,wat gelukkig voor hen niet gebeurde.Later na de oorlog ,heb ik met hem nog verschillende malen naar herdenkingsplechtigheden geweest te Willemstad met de Vereniging van Belgische krijgsgevangenen.
Deze zijn altijd zeer erkentelijk geweest voor de hulp van de bevolking van Willemstad en de oprichting van dit monument.
Door: De Kinder Stef
Plaats: Nijlen
Datum en tijd: 25-11-2005 15:45:00
Met dank voor de informatie op deze website. Mijn Oma is in Willemstad geboren (meisjesnaam Teeuwkens). Mijn hobby is genealogie, en met het nazien van het overlijdensregister van de Burgerlijke Stand voor 1940 ontdekte ik dit grote aantal inschrijvingen van overleden Belgische soldaten in Juni van dat jaar. Zoeken op de woorden 'oorlog 1940 Willemstad' bracht me naar deze website.
Esther
Door: Esther
Plaats: Surrey, BC, Canada
Datum en tijd: 14-11-2005 00:43:55
Het is en mooie plaats voor deze gesneuvelden. Mijn Vader die uit Fijnaart komt heeft daar de oorlog meegemaakt en wilde nu (hij is 83) nog één keer terug naar zijn roots.
Wat ik mist of gemist hebt is het verhaal wat misschien op een display er bij kan, zodat een ieder het verhaal achter deze begraafplaats begrijpt.

mijn vader was tevreden.
mvg.
Anton Knook
Door: anton knook
Plaats: krimpen a/d lek
Datum en tijd: 24-06-2005 11:31:23
De boodschapper uit de hel